هافنهایم 2-0 شالکه

متاسفانه باختیم در حالیکه حقمون حداقل یک امتیاز بود.

نمیدونم امروز چرا هر چی میزدیم نمیرفت تو گل.به قول تدسکو بعضی بازیها مث بازی با وردربرمن که خوب نبودیم بردیم و این بازی هم با اینکه حقمون نبود باختیم.

اما چیزی که باعث امیدواریه اینه که اگه همیشه اینجوری بازی کنیم آدم میتونه به تیم امید داشته باشه و این نوع بازی خوشحالش میکنه.این که میبینه بازیکنها کم نگذاشتند و تلاششون رو کردند.

مثلا بازی با بایرن مونیخ هم اگه اینجوری بودن آدم دلش نمیسوخت ولی اون بازی خوب نبودند و انگار همون اول خودشون رو باخته بودند.

درباره این سرمربیهایی که میان و میرن میتونم الان براحتی بگم این بدبختها عیارشون تو شالکه مشخص نمیشه و شاید مربیهای خوبی هم باشند اما تو شالکه حواشی از یه طرف و توجه نکردن به خواسته هات از طرف دیگه باعث میشه نتونی پتانسیلت رو نشون بدی.مثلا همن تدسکو با اینکه هنوز یک بازیکن دیگه میخواست هیدل گفت همین بازیکنها کافین و وقتی تیم بیفته به مصدومیت و باخت باید تدسکو جوابگو باشه.

خلاصه من نه از واینتسیرل نه برایتن رایتر بد ندیدم و بد نمیگم اونا زحماتشون رو کشیدن ولی مطمئننا تنها مقصر اونا نبودن.

برای تدسکو هم آرزوی صبر و مقاومت دارم و دعا میکنم دستش تا تعطیلات زمستون باز باشه و تیمش زیاد مصدوم نده.هر چند امروز هم با کمبود دو بازیکن (بن طالب و اوچیپکا) بازی کردیم.